Monthly Archives: February 2009

Lietaer: bedrijven moeten in kredietcrisis eigen geld drukken

Geldspecialist Bernard Lietaer: x91De crisis is een kansx92

28 januari 2009 (MO) – De Belgische geldspecialist Bernard Lietaer ziet in de financixeble crisis een potentixeble ramp, maar ook een kans. De kans om het soort complementaire munten te scheppen dat nodig is om de problemen van deze tijd op te lossen. Dat is overigens volop bezig, van Brazilixeb over Duitsland en Japan, tot Vlaanderen.

Bomen als spaarmunten, geld dat mensen bij elkaar brengtx85 Bernard Lietaer durft x93buiten de boxx94 te denken. Hij is niet verbaasd dat de wereld kreunt onder een geldcrisis. In zijn boek Het geld van de toekomst (1999) schreef hij al dat de crisissen van de jaren negentig geen ongelukken waren maar x91tekenen van een systematische ontwrichting van het officixeble muntsysteemx92. Hij definieert geld als x91een overeenkomst in een gemeenschap om iets als betaalmiddel te gebruikenx92. Lietaer noemt geld het oudste informatiesysteem van de mens: x91Munten scheppen eengemaakte informatieruimtes waar mensen hun denken en handelen op afstellen.x92

Verschillende soorten munten kunnen mensen op verschillende manieren motiveren en geven zo vorm aan de samenleving. Ons huidige geld wordt als krediet geschapen door banken die daar rente voor vragen. Die rente, zo toont Lietaer aan, leidt onvermijdelijk tot concurrentie tussen mensen, de noodzaak van economische groei en concentratie van welvaart. Die rente is geld dat niet geschapen is en dat de ontlener dus moet zien afhandig te maken van andere burgers, vandaar de dwang tot competitie en groei. Dat biedt voordelen maar Lietaer gelooft dat je met dat soort geld de problemen van deze tijd x96de vergrijzing, de milieucrisis, de instabiliteit van het geld en de werkloosheidx96 niet kan oplossen. Daartoe moeten volgens hem complementaire munten gecrexeberd worden.

Lietaer kent de financixeble sector door en door: op de Nationale Bank van Belgixeb was hij een van de ontwerpers van de ecu, de voorloper van de euro. Hij was ook een succesvol deviezenhandelaar en professor internationaal financiewezen aan de KU Leuven en in de VS. Lietaer was tevens raadgever van multinationals en ontwikkelingslanden op vier continenten.
Zijn boek is ondertussen vertaald in 18 talen maar het werd niet meteen in praktijk gebracht. Dat verbaast Lietaer niet: x91De geschiedenis leert dat geldsystemen nooit preventief worden veranderd. Dat gebeurt pas als er problemen zijn. Als de dollar ineenstort x96dat is een kwestie van tijdx96 komt er verandering.x92

Hoe belangrijk is de factor vertrouwen in het functioneren van geld?
Bernard Lietaer: Vertrouwen is cruciaal. Als je een biljet in betaling aanneemt, vertrouw je dat anderen het zullen vertrouwen als jij hen daarmee betaalt. Het is dus geloof in iemand anders geloof. Dat is erg kwetsbaar. De kwetsbaarheid nam sterk toe nadat we in de jaren zeventig overgingen op vlottende wisselkoersen. Vanaf dan werd de waarde van een munt vastgelegd door de geldmarkten. De tweede stap was dat er almaar minder regels waren over wat je met geld kon doen. Het idee was dat we gewoon op basis van de markten tot een stabiel systeem zouden komen. We weten nu dat dit niet klopt. Ons financieel systeem is in feite structureel instabiel

Hoe moet het nu verder?
Bernard Lietaer: Ik ben vrij pessimistisch. De banken zullen proberen hun balansen aan te zuiveren en gaan dus minder krediet toestaan. Bedrijven zullen voor jaren moeilijk aan krediet geraken. Verwacht je aan een moeilijke periode zonder voorgaande van minstens een decennium. In de kern van het probleem zitten de enorme schulden die de VS zijn aangegaan. Die bedragen nu 310 procent van x92s lands bnp, meer dan tijdens de Grote Depressie. Von Mises zei lang geleden dat er geen middelen bestaan om de ineenstorting van een boom gebaseerd op schulden, tegen te gaan.

Zijn we dan niet bezig om zox92n ineenstorting te voorkomen?
Bernard Lietaer: Staten hebben enorme beloftes gemaakt om het banksysteem te redden. In de VS gaat het om 4300 miljard dollar, meer dan wat ze in contante dollars aan de Tweede Wereldoorlog hebben besteed. In de EU stelden regeringen zich garant voor 1827 miljard dollar. Regeringen hebben zich op een nooit geziene manier leeggebloed om het banksysteem te redden. De Belgische regering garandeert bij de drie grootste banken vermogens ter waarde van 528 procent van het bnp. Zwitserland zit aan 773 procent. IJsland ging al overkop. In de jaren dertig leerden regeringen dat ze de banken niet failliet kunnen laten gaan omdat dan de economie stilvalt. De vraag is: wat gebeurt er als blijkt dat de regeringen niet genoeg middelen hebben om de banken te redden?

Is herregulering van de banksector de oplossing?
Bernard Lietaer: Dat is politiek onvermijdelijk. Ik sta er ook achter maar verwacht er geen mirakels van. Banken en regulators spelen al kat en muis sinds het recht om geld te scheppen bij de banken zit. Regulering voorkomt dat exact dezelfde misbruiken ontstaan maar na verloop van tijd vindt men nieuwe ontsnappingsroutes met nieuwe crises tot gevolg.

Wat vindt u van de reddingsplannen?
Bernard Lietaer: Direct kapitaal injecteren in de banken is efficixebnter dan het aanvankelijke plan van de VS om de slechte financixeble producten van banken op te kopen. Vermits banken geld scheppen, kan een kapitaalsinjectie van een miljard euro vertaald worden in een geldcreatie van minstens tien miljard. Veel banken hanteerden veel grotere hefbomen. Deutsche Bank zit met een hefboom van 83. Maar die aanpak voorkomt niet dat de rexeble economie in een tweede golf geraakt wordt door de bankcrisis. Deze schept een moreel dilemma omdat ze banken beloont voor slecht beleid en hen aanzet in de toekomst weer onvoorzichtig te zijn.

Hoe kan je de moral hazard aanpakken?
Bernard Lietaer: In tegenstelling tot wat velen geloven, wordt ons geld sinds 300 jaar niet meer gecrexeberd door regeringen maar door banken. Indien de banksector dit privilege misbruikt, kan het hen ontnomen worden: geld is een publiek goed en het recht om wettelijke betaalmiddelen uit te geven komt, theoretisch ten minste, toe aan overheden. In een door regeringen gerund muntsysteem zouden overheden geld scheppen door het uit te geven zonder intrest te moeten betalen. Banken worden dan enkel bemiddelaars van het geld dat bij hen wordt gedeponeerd. Dit zou zeker de bankcrisissen uit de wereld helpen en ook toelaten goedkoper een Keynesiaans stimuleringsbeleid te voeren vermits er geen intresten moeten betaald worden voor de regeringsleningen.

Waarom gebeurt dat dan niet?
Bernard Lietaer: De voornaamste reden is de lobby van de financixeble sector. Als banken het recht om geld te scheppen verliezen, worden ze geraakt in de kern van hun huidige zakenmodel. Toch zal de vraag om nationalisering van de geldschepping opnieuw de kop opsteken.

Zelf bent u er niet zo voor gewonnen?
Bernard Lietaer: Neen, omdat het misschien wel bankcrisissen voorkomt maar geen muntcrisissen. Ons geldstelsel is x93systemischx94 onstabiel en een privaat monopolie vervangen door een overheidsmonopolie is geen systemische oplossing. Wat zou er gebeuren indien je alle rijstvarixebteiten in de wereld zou vervangen door xe9xe9n zeer productieve varixebteit? Dan zal je wellicht een aantal reuzeoogsten halen maar het is voorspelbaar dat het systeem eraan gaat, als die ene varieteit een ziekte of een ander probleem krijgt. Hetzelfde geldt voor munten.

Waarom?
Bernard Lietaer: Onderzoek van ecosystemen toont aan dat de duurzaamheid ervan niet enkel afhangt van de efficixebntie waarmee ze energie of materie verwerken, maar ook van hun diversiteit en interconnectiviteit. Als die groot zijn, kan een systeem zich beter herstellen van een verstoring. Dit geldt voor alle complexe netwerksystemen met een gelijkaardige structuur, ongeacht wat er door het netwerk stroomt. In een ecosysteem vloeit er biomassa door het netwerk, in een elektrisch netwerk zijn het elektronen en in een economie geld.

Ons internationaal geldsysteem is extreem efficixebnt: elke dag worden 3200 miljard dollar deviezen gewisseld. Maar het is ook erg fragiel, dat moet nu wel duidelijk geworden zijn. De oplossing kan een verrassing zijn voor wie conventioneel denkt: men moet meer diversiteit in het gebruik van uitwisselingsintrumenten toelaten. Daarom stel ik de creatie van complementaire munten voor. Die kunnen in geval van crisis van het officixeble muntstelsel de schok verzachten omdat ze een deel van de activiteit kunnen overnemen. Bovendien zijn ze beter geschikt om belangrijke maatschappelijke noden te beantwoorden.

Maak dat eens concreter: wat moet er nu gebeuren?
Bernard Lietaer: Om een domino-effect van faillieten en ontslagen te voorkomen, ontwikkelen bedrijven best zo snel mogelijk een wederzijds kredietsysteem op de schaal die hen best past. De Zwitserse Wir is een voorbeeld van een munt die is afgestemd op bedrijfsnoden. De munt werd in de jaren dertig opgericht toen bedrijven moeite hadden om aan geld te komen. Een vijfde van de Zwitserse kmox92s is er lid van.

Wie iets verkoopt, verwerft een tegoed in Wir dat bijgehouden wordt in de centrale in Bazel. Die verkoper kan met dat tegoed op zijn beurt dingen kopen in het Wir-netwerk. Vorig jaar werd voor 1,7 miljard Zwitserse frank omgezet via de Wir. Macro-economisch onderzoek toont aan dat het volume in Wir automatisch stijgt wanneer bankkrediet moeilijker te krijgen is en spontaan daalt als de activiteit in de x93officielex94 economie groeit. De Wir fungeert als bumper in crisistijden.

Kunnen munten ook de vergrijzing helpen opvangen?
Bernard Lietaer: De Japanse fureai kippu x96zorgzame relatiebiljettenx96 helpen de financixeble gevolgen van de vergrijzing op te vangen. Buren kunnen Japanse ouderen bijstaan in hun dagelijkse problemen en zo fureai kippu winnen, die uitgedrukt worden in aantal uren. Die kunnen ze sparen tot ze ze zelf nodig hebben of doorsturen naar hun ouders of verwanten elders in Japan die dezelfde noden hebben. Dit soort munt bevordert de samenhang tussen de mensen.

Regionale munten kunnen regionale noden beantwoorden?
Bernard Lietaer: In Brazilixeb komen tnu een tiental banken met dubbele geldsystemen per maand op stroom, en die zijn officieel geholpen door de overheid en de Banco do Brazil. In het Duitse taalgebied worden driexebnzestig regionale munten gelanceerd. Dertig ervan zijn al operationeel. In het Oostenrijkse Vorarlberg verbindt de Talente-Tauschkreis 1500 deelnemers die hun talenten aanbieden x96autox92s herstellen, aardappelen telen, breienx85 Ze worden vergoed in de lokale munt die door honderd winkelzaken als betaalmiddel wordt aanvaard. De lokale munten versterken contacten tussen mensen en benutten de aanwezige talenten. Er zit geen rente op deze munten.

Munten zijn motivators. Als je munten wil die fietsen of recycleren bevorderen, dan moet je die crexebren. (Limburg doet dat, zie kader). Ik werk aan een spaarsysteem dat niet kwetsbaar is voor inflatie. Het kapitaal bestaat uit bomen die met vijf tot zeven procent per jaar groeien. Tachtig procent van de allerarmste mensen van de wereld zijn minstens gedeeltelijk afhankelijk van bossen. Die worden massaal gekapt, wat een ramp is voor het klimaat. Als de bomen voor de lokale bevolking een waarde vertegenwoordigen, hebben ze er alle belang bij die te beschermen

Categorixebn: Economie

Auteur: Alma De Walsche en John Vandaele .

25 February 2009
By on 21:04
Oplossing van de (economische) depressie-veel sporten

Elke depressie is verschillend en vraagt dus een aparte aanpak. Er zijn diverse behandelmethodes voor depressie. De meest toegepaste behandelingen zijn cognitieve gedragstherapie en medicatie door middel van antidepressiva zijn. De combinatie kan beter werken dan de twee apart. Na bexebindiging van de cognitieve gedragstherapie, of na stoppen van de antidepressiva, bestaat de kans dat de depressie na verloop van tijd weer terugkeert.
Cognitieve gedragstherapie (CGT) leert depressieve patixebnten dat hun gedachten vaak onrealistisch en disfunctioneel zijn. Onderdeel van de behandeling kan zijn: de patixebnten zich actiever te laten gedragen en positiever te laten denken (minder piekeren en malen) om zo de neerwaartse spiraal van depressief terugtrekgedrag en sombere gedachten over zichzelf, de toekomst en de wereld te doorbreken. Deze behandeling is met name effectief gebleken bij niet-chronische depressies.
Er bestaan ook nieuwere psychologische behandelvormen, zoals mindfulness en acceptance and commitment therapy (ACT). Ze werken volgens een ander mechanisme dan het veranderen van de inhoud van gedachten. Zij richten zich op het bexefnvloeden van de functie die deze gedachten hebben in het leven, leren clixebnten om onafhankelijk van de eigen gedachten te functioneren en het gedrag te sturen richting gewenste waarden. Acceptatie van negatieve emoties staat daarbij centraal. Deze behandelingen zijn effectiever bij chronische depressies dan bij niet-chronische depressies. De hoeveelheid medisch onderzoek naar deze nieuwe therapiexebn is nog zeer beperkt. Dat heeft tot gevolg dat men deze nieuwe behandelingen nog niet als behandeling van eerste keuze kan aanmerken, omdat de effectiviteit onvoldoende is aangetoond.
In het algemeen beveelt men psychotherapiexebn aan voor de behandeling van mildere vormen van depressie en ter aanvulling van antidepressiva in de meer ernstige gevallen.

Als de oorzaak van de depressieve symptomen gelegen is in een lichamelijke aandoening of middelengebruik (denk bijvoorbeeld aan cocaxefnegebruik), dan richt de behandeling zich in eerste instantie op het bexefnvloeden van deze factoren.

Regelmatig intensief bewegen of sport is voor mensen met een depressie zeer gunstig. Het is bewezen dat hardlopen de hoeveelheid endorfinen in het lichaam verhoogt. Er zijn aanwijzingen dat endorfinen en andere van nature in het lichaam voorkomende opioiden een antidepressieve werking vertonen. Daarom zijn er ook behandelingen die zich specifiek op gedragsactivatie richten, zoals bijvoorbeeld de running therapy, een vorm van begeleid sporten voor mensen die lijden aan depressies. Het antidepressieve effect treedt onder andere op bij intensief hardlopen, fietsen en zwemmen. Intensief sporten betekent dat het moeilijk is om te spreken tijdens de desbetreffende activiteit vanwege de hijgende ademhaling. Hoe lang en hoe vaak sporten? Ideaal is 5 maal per week ongeveer 40 minuten of 3 maal per week ongeveer 1 uur. Rustig opbouwen van de hoeveelheid sport is aan te raden in verband met ontmoediging indien men niet aan z’n gestelde doelen kan voldoen.

23 February 2009
By on 17:49
Twee economiexebn

Twee economiexebn
De huidige crisis en snelheid waarin de economie aftakelt is al jaren voorspelbaar geweest.

De rexeble economie maakt altijd conjunctuur bewegingen. Vraag en aanbod bereiken hoogte en diepte punten gedurende de tijd. Eea wordt in werking gezet door mensen zelf (de emotionele factor). Vertrouwen is hierin de sleutel. Wat de rexeble economie kenmerkt is de productie van goederen. Onder goederen kan worden verstaan alles wat mensen nodig hebben om in en van te leven. Hierin wordt gezocht naar een steeds hogere mate van welzijn en welvaart. Op het moment dat het welzijn van de mensen het toppunt bereikt en daarna door stress afkalft, zal dit zich vertalen in een crisis waarbij de resultante welvaart onder druk komt te staan. Een stijgend gevoel van welzijn zal de welvaart weer in gang zetten. Er is dan vertrouwen wat weer leidt tot een stijgende lijn. De rexeble economie kenmerkt zich door tastbare waarden zoals woningen, gebouwen, wegen, autox92s, schepen etc. Alles wat we nodig hebben om te leven. Grondstoffen als olie, graan, staal, aluminium etc zijn verbruiksmiddelen om deze welvaart vorm te geven.

De financixeble economie kenmerkt zich vooral in handel van niet tastbare producten. Hierin wordt een markt gecrexeberd waarin vertrouwen in waarde papieren essentieel is. Het betreffen derivaten, opties, futures, aandelen etc. In deze handel is er geen sprake van tastbare producten. Het zijn eigenlijk weddenschappen welke gekocht en doorverkocht worden. Er ontstaat een markt van vraag en aanbod. In deze economie wordt niets tastbaars geproduceerd en verhandeld. Er kan dan ook niet teruggevallen worden op een tastbare waarde zoals een woning, olie etc. Deze markt is volledig gebouwd op vertrouwen. Hebzucht, opportunisme en speculatief gedrag hebben de prijsvorming en waarden naar grote hoogten gestuwd. De jaarlijkse handel heeft/had een omvang van USD 596.000.000.000.000 of te wel 596.000 miljard. Deze financixeble economie welke kan worden gekenschetst als een piramidespel is gesprongen en sleurt de rexeble economie in een razend snelle val mee.

Al die geactiveerde derivaten etc (of otc) op de balans van banken zijn niets waard. Het grootste gedeelte van deze derivaten is nog gewaardeerd op de balansen van de banken. 596.000 miljard afwaarderen? Wie gaat dat betalen?

Stelling: derivaat is niets anders dan het aan- en verkopen van weddenschappen met onderliggende waarden die ons goed bekend zijn (uitslag voetbalwedstrijd, lengte van een file, het weer etc).

22 February 2009
By on 21:16
Twee economieën

Twee economieën
De huidige crisis en snelheid waarin de economie aftakelt is al jaren voorspelbaar geweest.

De reële economie maakt altijd conjunctuur bewegingen. Vraag en aanbod bereiken hoogte en diepte punten gedurende de tijd. Eea wordt in werking gezet door mensen zelf (de emotionele factor). Vertrouwen is hierin de sleutel. Wat de reële economie kenmerkt is de productie van goederen. Onder goederen kan worden verstaan alles wat mensen nodig hebben om in en van te leven. Hierin wordt gezocht naar een steeds hogere mate van welzijn en welvaart. Op het moment dat het welzijn van de mensen het toppunt bereikt en daarna door stress afkalft, zal dit zich vertalen in een crisis waarbij de resultante welvaart onder druk komt te staan. Een stijgend gevoel van welzijn zal de welvaart weer in gang zetten. Er is dan vertrouwen wat weer leidt tot een stijgende lijn. De reële economie kenmerkt zich door tastbare waarden zoals woningen, gebouwen, wegen, auto’s, schepen etc. Alles wat we nodig hebben om te leven. Grondstoffen als olie, graan, staal, aluminium etc zijn verbruiksmiddelen om deze welvaart vorm te geven.

De financiële economie kenmerkt zich vooral in handel van niet tastbare producten. Hierin wordt een markt gecreëerd waarin vertrouwen in waarde papieren essentieel is. Het betreffen derivaten, opties, futures, aandelen etc. In deze handel is er geen sprake van tastbare producten. Het zijn eigenlijk weddenschappen welke gekocht en doorverkocht worden. Er ontstaat een markt van vraag en aanbod. In deze economie wordt niets tastbaars geproduceerd en verhandeld. Er kan dan ook niet teruggevallen worden op een tastbare waarde zoals een woning, olie etc. Deze markt is volledig gebouwd op vertrouwen. Hebzucht, opportunisme en speculatief gedrag hebben de prijsvorming en waarden naar grote hoogten gestuwd. De jaarlijkse handel heeft/had een omvang van USD 596.000.000.000.000 of te wel 596.000 miljard. Deze financiële economie welke kan worden gekenschetst als een piramidespel is gesprongen en sleurt de reële economie in een razend snelle val mee.

Al die geactiveerde derivaten etc (of otc) op de balans van banken zijn niets waard. Het grootste gedeelte van deze derivaten is nog gewaardeerd op de balansen van de banken. 596.000 miljard afwaarderen? Wie gaat dat betalen?

Stelling: derivaat is niets anders dan het aan- en verkopen van weddenschappen met onderliggende waarden die ons goed bekend zijn (uitslag voetbalwedstrijd, lengte van een file, het weer etc).


By on 21:16
BADbanks

BADbanks

De kredietcrisis is nog lang niet op haar hoogtepunt. Het ravijn is diep. Het opgebouwde piramidespel in zowel de financixeble als rexeble economie zal eerst moeten worden afgebroken. Gedurende de komende maanden zal steeds meer duidelijk worden dat de financixeble sector wordt gedomineerd door BADbanks . Alle grote internationale financixeble instellingen zijn besmet met vergiftigde producten (pakketten financieringen en derivaten).
De markt voor deze producten is ingestort. De IFRS richtlijnen dicteren dat deze balansposten via de winst en verliesrekening afgewaardeerd dienen te worden.
De afwaarderingen betreffen dan tienduizenden miljarden. De financixeble steun van de diverse overheden aan financixeble instellingen is een druppel op een gloeiende plaat.
Daar komt bij dat de interbancaire markt door angst tussen de (BAD)banken onderling niet op gang zal komen. Het houdt tevens in dat (BAD)banken ECBgeld op deposito bij de ECB blijven zetten om te kunnen anticiperen op liquiditeitsproblemen.

De kredietverstrekking zal niet opgang komen waardoor de internationale economie verder laten zakken in diepe depressie.

Om uit de crisis te geraken zal het probleem van de kredietverstrekking aan bedrijven op gang moeten komen.

Het crexebren van BADbanks waar de vergiftigde producten worden gealloceerd heeft geen zin. Over deze zogenoemde BADbanks lezen we iedere dag in het nieuws. Ze bestaan al in grote getalen.

Het oprichten van NEWbanks is de oplossing. De werkende systemen en gezonde onderdelen kunnen van BADbanks worden overgenomen. De NEWbanks kunnen obligaties uitgeven om vermogen op te halen. De overheid zal enig aandeelhouder zijn zonder dividendclaim. Zeggenschap zal in handen worden gelegd van een RVB. Hoe de zeggenschap van de RVB zal worden ingericht is van latere orde. Belangrijkste is dat deze bancaire nutsfunctie niet aan de grillen van korte termijnbeleggers worden overgelaten.


By on 19:03
Hebzucht september 2008

De gewone inwoner op de straat overziet en snapt het allang niet. Maar snappen onze bestuurders het nog wel?

Lage rente, hebzucht en angst, in die volgorde wordt de stand van onze economie bepaald. Hebzucht is deels nodig om economie te laten groeien. Het gunnen in meedelen in de winst zorgt voor x91de vooruitgangx92. Helaas is de praktijk dat in tijden van hebzucht, de grenzen van systemen worden opgezocht. Door soms kleine tegenslagen kan psychologisch x91de angstx92 binnensluipen. Deze kan voor een kettingreactie van terughoudendheid zorgen wat de angst weer vergroot. Want we zijn bang om wat we opgebouwd hebben te verliezen(dus defensief ipv offensief). Of het nu waardepapieren, de huizen -, de vastgoed -, de grondstoffenmarkt etc betreft. Bovenstaande cyclus zal zich altijd herhalen gedurende het bestaan van de mensheid. Nieuwe generaties vinden dat ze het altijd beter doen als de oude en accepteren de leermomenten van de oudere generatie niet/onvoldoende.

En dat is jammer omdat x91crisisx92 altijd een herhaling van zetten is door menselijk handelen.

Wat mij nu vooral verbaasd is de grootte van de financixeble instellingen. Zie onderstaande tabel:

jaar 2007

* x80 1,000,000

Totaal activa

Eigen vermogen

Solvabiliteit

Citygroup

1.581.220

82.109

5,2%

ABN

1.025.213

30.709

3,0%

Microsoft

45.660

22.477

49,2%

Philips

36.343

21.684

59,7%

GE

704.974

83.526

11,8%

jaar 2007

Omzet

Netto Winst

Citygroup

89.965

2.614

ABN

29.829

9.975

Microsoft

36.951

10.166

Philips

26.793

4.168

GE

124.855

16.052

Op basis van financixeble parameters zijn de banken de grootste bedrijven ter wereld. Mij puzzelen de volgende vragen:

  • Welke personen zijn in staat om zulke grote ondernemingen te leiden?
  • Welke besturingsmodellen icm met bestuurders overzien het bedrijf in een interne en externe volatiele omgeving?
  • Het eigen vermogen van banken in relatie tot het balanstotaal is substantieel lager dan die van de gewone bedrijven. Bizar om te zien dat een bank binnen een aantal weken in problemen komt( dit terwijl er sprake is van een handelsfunctie in geld/waardepapieren, dus gewoon een handelsbedrijf). Moet de solvabiliteit substantieel hoger worden?
  • Citygroup heeft 25.800 (jaar 2007) miljoen aan derivaten, de ABN Amro 10.664(jaar 2007) miljoen. Is dit nog te waarderen, laat staan te managen? Hoe zo een reddingsplan van de VS met 700 miljard.
  • Als banken een essentieel onderdeel van het systeem zijn, waarom laten we deze bedrijven over aan de grillen van de aandeelhouders(die vaak voor korte termijn gaan)
  • Waarom wordt de overheid voor een bijzonder deel geen eigenaar van de financixeble instellingen?
  • Worden er complexe systemen gecrexeberd en vergroot om de hebzucht in te cashen en te maskeren. Het is namelijk niet meer transparant.
  • Hebben de financixeble instellingen hun activa te hoog gewaardeerd? De aandeelhouders worden tevreden gesteld en er valt een bonus te verdienen.

In dat geval is het systeem nu failliet(afboeken van 25.800 miljard??). Met andere woorden afbreken en met hebzucht optimistisch weer opnieuw beginnen.


By on 19:01
Tulpencrisis

Tulpenmanie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een tulp, bekend als “the Viceroy”, getoond in een catalogus uit 1637. De bol kostte afhankelijk van de grootte, tussen de 3000 en 4200 gulden. Een ervaren vakman uit die tijd verdiende ongeveer 150 gulden per jaar.
De burgers van Haarlem lopen op dit moralistische schilderij van Hendrikus Pot achter de zegekar van Flora. Zij troont te midden van narren.Tulpenmanie was een hausse in de tulpenhandel. Het verschijnsel wordt ook wel eens tulpomanie, tulpenwoede, tulpengekte, bollengekte of bollenrazernij genoemd. Het was een periode in de Nederlandse Gouden Eeuw waarin de prijzen van de nieuw gexefntroduceerde tulpenbollen extreme hoogten bereikten en uiteindelijk instortten. De piek van de tulpenmanie was in februari 1637. Toen werden tulpenbollen verkocht voor meer dan twintig keer het jaarsalaris van een ervaren vakman. Het wordt gezien als de eerst waargenomen speculatieve bubbel. De term tulpenmanie is vaak gebruikt als metafoor voor een grote economische bubbel.

1 Beurs
2 Tulp
3 Windhandel
3.1 Opkomst
3.2 Beurshandel
3.3 Ineenstorting
4 Bronnen
5 Externe links

Beurs
In de 17e eeuw, om precies te zijn tussen 1630 en 1637, ontstond er in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden rond de tulpenbol een bizarre rage, waarbij tulpenbollen voor enorme prijzen verkocht werden: die prijzen liepen zo hoog op dat een enkele bol ten slotte meer kostte dan een Amsterdams grachtenpand. Het woord tulpenhandel is hierdoor spreekwoordelijk geworden in de Nederlandse taal.

De gebeurtenis werd uitgedikt in 1841 in het boek Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds, geschreven door de Brit Charles Mackey. Sindsdien is er veel over gepubliceerd, en het is een standaardvoorbeeld geworden van beursspeculatie. Volgens Mackay, werd er op een gegeven moment vijf hectare land aangeboden voor een Semper Augustus bol. Mackay beweerde dat veel van zulke investeerders werden geruxefneerd door de val van de prijzen, waardoor de Nederlandse commercie een zware klap had opgelopen. Mackay vermeldt niet dat de Nederlanden in die tijd gebukt gingen onder de builenpest, en onder ernstige tegenslagen in de Tachtigjarige Oorlog. Een en ander werkte wellicht lichtzinnig gedrag in de hand, terwijl de sterfgevallen door pest leidden tot onverwachte erfenissen en een plotselinge schaarste aan arbeiders en daaruitvolgende loonstijgingen. Het daardoor toegenomen besteedbaar inkomen en de nieuwe vermogens werden in in lucratief geachte speculatieve projecten gexefnvesteerd. Alhoewel Mackayx92s boek een klassieker is die vandaag de dag nog steeds gedrukt wordt, is zijn bijdrage controversieel. Moderne wetenschappers geloven dat de tulpenmanie niet zo erg was als Mackay beschreef; sommige suggereren zelfs dat er zich geen economische bubbel heeft voorgedaan. Onderzoek naar de tulpenmanie is moeilijk omdat er beperkte gegevens aanwezig zijn van de jaren 1630. Veel informatie is bexefnvloed door antispeculatieve bronnen. Naast de speculatieve manie, heeft een aantal moderne wetenschappers rationele verklaringen voor de hoge prijzen, alhoewel deze verklaringen niet universeel worden geaccepteerd. Zo hebben andere bloemen, zoals de hyacinth, ook een hoge prijs gekend tijdens de introductie van de bloem, waarna de prijs dramatisch is gekelderd. De hoge prijzen kunnen ook veroorzaakt zijn door verwachtte wetgeving om contracten te ontbinden tegen lage kosten, wat het risico voor de kopers verlaagde.

Overigens wordt de tulpenmanie tegenwoordig niet meer als een unieke gebeurtenis beschouwd: in de handboeken komt zij voor te midden van een reeks andere hausses (of hypes) op de beurzen. Ze wordt vaak in een adem genoemd met de South Sea Bubble, de landgekte in Florida, de beurskrach van 1929 en de internethype uit de jaren 90 van de 20e eeuw.

Tulp
Een van de bekendste nationale symbolen van Nederland is de tulp. Die werd in de 16e eeuw in Europa ingevoerd, werd in onder andere Frankrijk populair maar leidde tot een ware hysterie in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden. De eerste tulpen werden in 1593 door de Oostenrijkse diplomaat Ogier Gisleen van Busbeke aan zijn vriend Carolus Clusius, botanicus in Leiden gestuurd. Daar werd een aantal bollen uit de Hortus botanicus Leiden gestolen. Zes oogsten later, een tulp komt in zeven jaar tot wasdom, was het verzamelen van tulpen een rage geworden.

De spectaculairste en meest gevraagde tulpen waren levendig van kleur, en hadden strepen en vlammen op de bloembladen. De verzamelaars wisten niet dat dit het gevolg van een virusinfectie die specifiek was voor tulpen, een vorm van het mozaxefekvirus. De bijzondere patronen en vormen zijn niet overerfbaar. Vooral de zeldzame exemplaren waren uiterst populair. De tulpenmanie bleef een rage totdat de prijzen in 1637 zo hoog waren dat sommige bollen zelfs voor de rijken onbetaalbaar waren geworden. Tulpen werden in deze jaren ook geschilderd of getekend in een zogeheten tulpentekeningen.

Windhandel
Opkomst
In 1623 kostte xe9xe9n enkele tulpenbol van een populaire soort 1000 gulden, terwijl het gemiddelde jaarinkomen op 150 gulden lag. Rond 1635 liep de begeerte zo hoog op dat sommige mensen bereid waren evenveel te betalen voor een zak tulpenbollen als voor een rijtje Amsterdamse grachtenpanden. Een goede handelaar kon 6000 gulden per maand verdienen.

In 1635 werd een koop geregistreerd van veertig tulpenbollen tegen een prijs van 100.000 gulden. Op dat moment kostte een ton boter rond de 100 gulden en acht vette varkens waren 240 gulden waard. Een record was de verkoop van de beroemdste tulpenbol, de Semper Augustus: deze werd in Haarlem voor 6000 gulden, de prijs van een grachtenhuis, verkocht. Voor een bol van de paars-witte papagaaitulp Viceroi, die half zoveel waard was als de Semper Augustus, werd de volgende prijs overeengekomen: 2 karrenvrachten tarwe, 4 karrenvrachten rogge, 4 vette ossen, 8 vette varkens, 12 vette schapen, 2 vaten wijn, 4 vaten bier, 1000 pond kaas, een bed, een zilveren kelk en kleding.

In het Tulpenboek van P. Cos wordt de prijzen van de verschillende soort tulpen omstreeks 1637 vermeld. Diezelfde viceroy of viseroij werd in een catalogus afgebeeld met de richtprijs van 3000 tot 4200 gulden.

Beurshandel
Tegen 1636 werden er in verschillende plaatsen en steden in heel Nederland tulpen op de beurs verhandeld. Dit stimuleerde de tulpenhandel onder alle standen van de bevolking, en veel mensen verkochten hun persoonlijke eigendommen om mee te kunnen doen aan de tulpenhandel. Sommige speculanten, floristen of bloemisten genoemd, maakten enorme winsten.

Sommige handelaren verkochten tulpenbollen die nog maar pas geplant waren of die nog geplant moesten worden; dit leidde tot contracten voor levering in de toekomst, vergelijkbaar met wat wij tegenwoordig futures zouden noemen. Het verschijnsel werd aangeduid met windhandel en vond meestal plaats in kroegen, herbergen en tapperijen in kleinere plaatsen, en volgde een duister notatiesysteem ter vaststelling van de biedprijzen.

Volgens een besluit van de Staten van Holland was de handel onwettig: naleving van de contracten zou niet worden bekrachtigd. Deze regelgeving leidde echter niet tot indamming van de handel.

Ineenstorting
De tekening van “Floraes Gecks-kap” van Cornelis Danckerts naar een tekening van Pieter Nolpe laat de ontreddering van 1638 zien.In februari 1637 ondervonden de tulpenhandelaren geen inflatie meer van de bollenprijzen; zij begonnen met de verkoop. Er werd gesuggereerd dat de vraag naar tulpen niet lang te handhaven viel, en er brak paniek uit. Sommigen bleven zitten met koopcontracten voor tienmaal de marktprijs die inmiddels gangbaar was geworden; anderen bezaten bollen die nog maar een fractie waard waren van de prijs die ze ervoor hadden betaald. Duizenden Hollanders, inclusief handelaren, stonden financieel aan de afgrond.

Er werden pogingen gedaan om de situatie ongedaan te maken en alle partijen tevreden te stellen, maar die leden schipbreuk. Uiteindelijk zaten individuen met de tulpenbollen die ze behouden hadden totdat de manie voorbij was. Rechtbanken wezen de verplichting om aan een contract te voldoen, veelal niet toe: de rechters beschouwden de contracten als ingegeven door gokverslaving, en die was tegen de wet. Ook een maatregel waardoor de oorspronkelijke waarde van de contracten tot 10%, door Anne Goldgar wordt ook 3xbd procent genoemd, werd teruggebracht bleek zinloos want de bollenprijzen waren zelfs onder dat niveau gezakt.

Goldgar wijst er in haar boek op dat de kring van floristen en speculanten klein was. Het ging uitsluitend om Hollandse en Utrechtse stedelingen. In de overige provincixebn was geen sprake van tulpenmanie en de economische gevolgen bleven daarom beperkt.

Bronnen
Tulipmania : money, honor, and knowledge in the Dutch Golden Age / Anne Goldgar. Chicago [etc.] : University of Chicago Press, cop.2007. ISBN 0-226-30125-7 geb. ISBN 978-0-226-30125-9 geb. (studie waarin de mythe van een algemene, landelijk economische crash wordt genuanceerd)
Mike Dash, Tulipomania: The Story of the World’s Most Coveted Flower and the Extraordinary
Passions It Aroused (1999), ISBN 0575067233

Peter M. Garber, Tulipmania, The Journal of Political Economy, 97, 535-560 (1989).
Anna Pavord, The Tulip (2004), ISBN 0747571902
Michael Pollan, The Botany of Desire (2001), ISBN 0375760393
Verzameling van een meenigte tulipaanen, naar het leven geteekend met hunne naamen, en swaarte der bollen, zoo als die publicq verkogt zijn, te Haarlem in den jaare A. 1637, door P. Cos, bloemist te Haarlem. – Haarlem : [s.n.], 1637. – 75 pl.

1 February 2009
By on 16:41